Het einde van het schooljaar

Gastcolumn

Gastcolumn van meester Pieter
Meester Pieter Meijer is leerkracht op de Gideonschool groep 7c in Nieuwerkerk aan den IJssel.

Ze kijkt me verlegen aan: ‘Mees, we willen het echt weten...’

Het is 12.50 uur als ik mijn lunchpakket terugstop in mijn tas. Ik neem nog snel een laatste kopje koffie en besluit door te lopen naar mijn lokaal. Op de tweede etage, rechtsachter in de hoek bevindt zich ‘mijn’ groep 7.

Onderweg naar mijn lokaal kom ik al een leerling tegen. Ik begroet haar door te vragen wat ze al zo vroeg in de school doet. De pauze duurt immers tot één uur.

Ze kijkt me verlegen aan: ‘Mees, we willen het echt weten…’ Ik vraag: ‘Wie bedoel je met “we”? En wat willen ze weten?’
Terwijl we doorlopen naar de klas, passeer ik het IB-kamertje, dat helemaal vol staat met leerlingen uit mijn groep. Dat zijn dus die ‘we’. Zonder de aanwezigheid van de IB’er blijkt het kamertje een mooie verstopplek voor mijn leerlingen.

Ik wenk dat de les begint en even later is iedereen weer in de klas en begin ik met de les.
‘s Middags na schooltijd schuif ik aan in de personeelskamer. Onder het genot van een drankje klets ik even lekker met alle collega’s. Mijn directeur gaat naast me zitten en vraagt: ‘Weet je dat er zo’n tien meiden uit je klas iedere dag bij me langs komen om te vragen welke juf of meester ze volgend jaar krijgen?’ Het blijkt dat de kinderen uit mijn klas al weken bezig zijn met volgend jaar, want ze willen echt ‘hun mees’ houden.

Ik begin te lachen, maar aan de andere kant vind ik het verschrikkelijk om het nog even geheim te houden. Want wat zij nog niet weten, is dat we aan het eind van het jaar afscheid van elkaar moeten nemen…

En dan kun je als meester natuurlijk niet gaan huilen, maar wel stiekem even slikken.

DELEN