Kabouterbieb

Column juf Marieke

Marieke van Woesik (23) is net afgestudeerd aan de pabo. Marieke heeft een eigen blog: mariekevanwoesik.nl. Voor juf schrijft ze over haar ervaringen als beginnend leerkracht.

We maken ieder kind in de buurt leesverslaafd!

Juf & Meester - Columns - Logo juf Marieke

In onze buurt staan we bekend als ‘dat huis met die kabouters’. Onze voortuin wordt namelijk opgesierd door meer dan tien kabouters. Een miniverzameling die eigenlijk een beetje als grapje begon, omdat de ouders van Geert meer dan vijftienhonderd kabouters in hun tuin hebben staan. Inmiddels is onze tuin de trekpleister van de buurt geworden. Regelmatig staan er mensen met kinderen bij ons hekje om naar de kabouters te kijken. Zelfs als het regent, staan er – enigszins chagrijnig kijkende – ouders met hun kroost voor het hek. Wij vinden dat alleen maar grappig.

De pret werd wat minder toen er na een paar weken kabouters begonnen te verdwijnen. Tegen de kleuters bij ons hek vertelde ik eerst nog dat ze op vakantie waren bij mijn schoonouders, maar aangezien ze niet meer terugkwamen, moest ik aannemen dat de vakantie dus eerder een emigratie was geworden. Toch weerhield ons dat er niet van om onze voortuin verder uit te breiden tot een minikinderparadijsje. Sinds een week of twee prijkt er namelijk ook een heuse minibieb in onze tuin! Een kleine bibliotheek waar iedereen gratis boeken mag lenen of ruilen. En daar wordt goed gebruik van gemaakt. Op de bovenste plank staan thrillers en romans die ik zelf uit heb en niet wil bewaren. Om de onderste plank te vullen halen we de leukste kinderboeken van zolder, van een grote collectie Donald Ducks (waar Geert met grote moeite afstand van deed) tot AVI 4-boekjes. Het Geronimo Stilton-boek was natuurlijk als eerste weg.
De buurt reageert superleuk op onze voortuin. De buurvrouw stak haar duim omhoog toen ze het zag, er worden regelmatig boeken geleend en laatst waren er zelfs kinderen die wat boeken kwamen brengen voor in de bieb.

Onlangs stonden Geert en ik weer eens trots onze tuin te bewonderen vanachter ons keukenraam. Qua groene vingers, gras en planten scoren we een behoorlijk ruime onvoldoende, maar de kabouters en de minibieb maken het helemaal af. Kijk ons thuis ook eens de leerkracht uithangen! We maken ieder kind in de buurt leesverslaafd!
Terwijl we daar stonden, werd er aangebeld door drie kinderen. Wat leuk, dacht ik, die willen vast een boek lenen. Geert liep opgewekt naar de voordeur en trok ’m open. ‘Dag meneer, wij willen iets zeggen,’ hoorde ik het eerste kind streng zeggen. ‘Er zijn twee kabouters omgevallen in de tuin. En dat is niet de eerste keer, hè?’ Het kind pakte Geert bij zijn arm en trok hem mee naar buiten. ‘Daar liggen ze. En als je daar toch staat, er ligt daar ook nog een papiertje dat er niet hoort.’ Vanachter het raam zag ik Geert, zuchtend als een oude man, het papiertje oprapen, terwijl het idee van een kinderparadijs langzaam voor mijn ogen afbrokkelde. Nou ja, we zijn in ieder geval het gesprek van de buurt.

DELEN