Juf van de maand maart

Linda Boode

School: Opvangklas Ede

Geeft les aan: groep 3 t/m 8

Aantal jaren voor de klas: 16 jaar

Linda werkt sinds november in een opvangklas met vijftien vluchtelingen.

Hoe ziet de opvangklas eruit?

De opvangklas Ede bestaat uit twee locaties. Een locatie voor kinderen die al een verblijfsvergunning hebben. Zij stromen in een à twee jaar door naar het regulier onderwijs. Op mijn locatie zit de noodopvang. De kinderen van onze school moeten nog afwachten of ze überhaupt in Nederland kunnen blijven en zo ja, waar. We streven naar vijftien leerlingen in een groep. Alle leeftijdsgroepen zitten door elkaar. Daar is voor gekozen omdat kinderen het fijn vinden om elkaar te helpen. Ook vinden ze het prettig om zelfstandig te werken. Daarmee geef je ze controle over iets. Dat is erg belangrijk bij deze kinderen. Tegelijkertijd is het praktisch. We hebben drie groepen en je weet nooit wie er morgen instromen. Zo kun je de groepsgrootte het best verdelen.

De kinderen spreken nog geen Nederlands. Welk vakken geef je en hoe pak je dat aan?

We hebben een taalblok, een rekenblok en een woordenschatblok. Tekenen en handvaardigheid bouwen we in. Alles wat er omheen valt, krijgt weinig tot geen aandacht. Dus geen aardrijkskunde maar ook geen sint- en kerstvieringen. Uitleggen waarom je iets viert is al zo ingewikkeld. Alles gaat in gebroken Engels en met handen en voeten. Ik doe veel dingen voor en de leerlingen doen die na.

Hoe ben je hier terechtgekomen?

In Ede zijn drie stichtingen die de krachten gebundeld hebben in de opvang van vluchtelingenkinderen. Er was een sollicitatieprocedure waar ik op reageerde. Het is een tijdelijke functie binnen mijn eigen stichting. Ik ben erg dankbaar voor deze uitdaging. Het is mooi werk en voor mijzelf een goede stap op het juiste moment. Ik zat een beetje vast in mijn eigen functie omdat ik al lange tijd op dezelfde school lesgaf.

Je weet niet wie er volgende week nog in je groep zitten. Vind je die onzekerheid lastig?

Ja, soms wel, maar vooral voor die kinderen zelf. Van de week kwam er een nieuw gezin op onze school dat al negen keer verplaatst is binnen Nederland. Je hoopt dat je ze veiligheid kunt geven. Ik probeer er niet te veel bij stil te staan en elke week opnieuw starten. We denken niet al te ver vooruit. We weten dat dit tijdelijk is en we gaan er gewoon vanuit dat ze ergens in Nederland goed terechtkomen. We maken plannen en toetsen zodat de volgende school ermee verder kan.

Lig je ’s nachts wakker van je werk?

Nee, maar ik ben wel meer met het onderwerp ‘vluchtelingen’ bezig nu. Ik ben emotioneler, betrokkener. Ik weet ook beter hoe het echt gaat. Dat kinderen maar twee setjes kleding krijgen bijvoorbeeld. Ze lopen altijd in dezelfde kleren op school. En als ik een kind op het journaal zie, denk ik nu: dat zou zo een kind uit mijn klas kunnen zijn. Op tv kun je het wegzappen, dat kan nu niet. Maar je moet niet denken dat mijn werk alleen maar zwaar is, het is juist heel dankbaar.

Vertel…

De kinderen zijn enorm enthousiast. Ze wonen op een kazerne waar weinig gebeurt, dus school vinden ze erg leuk. Ze staan tien minuten voor tijd al te trappelen.

Tja, en soms zit er weleens iemand onder de tafel. Dan laat je iemand dat even doen en dan komt hij of zij vanzelf naar je toe voor een knuffel. Er is een jongetje dat steeds even bij zijn zus in de andere groep gaat kijken. Hij was bang dat ze ineens weg zou zijn. Eerst deed hij dat elke tien minuten, nu elk half uur. Het is mooi om te zien hoe kinderen in korte tijd vooruitgaan. Zowel emotioneel als op het gebied van de Nederlandse taal. Ik geniet als ze vanuit het niets ineens een heel zinnetje zeggen.

Leren zij jou ook iets?

Ja, vooral omdat het zo’n hele andere manier van werken is. Ik leer omgaan met al die verschillende niveaus en om de klassikale instructie los te laten. Ook leer ik hoe waardevol het is om echt tijd te nemen voor de kinderen. Om die tijd te máken.

En om kleine dingen te waarderen. Met alles wat ze krijgen zijn de kinderen blij. Als ik een extra kleurplaat voor ze kopieer, zijn ze al vrolijk.

Wat was je geworden als je geen leerkracht zou zijn?

Sowieso iets met kinderen. Van jongs af aan heeft dat mijn interesse. Ik speelde met de jonge kinderen in de buurt en paste op. Daarnaast houd ik van sporten. Misschien skilerares?

Wat wil je anderen meegeven?

Heb plezier in je werk en kijk eens op andere scholen. Blijft niet te lang op een school hangen. Ik vind dat stichtingen moeten stimuleren dat leerkrachten tussen scholen rouleren. Het heeft mij goed gedaan. Sinds mijn overstap naar de opvangklas, wil ik weer elke dag alles eruit halen wat erin zit.

Archief Leerkracht van de maand

  • Meester van de maand november 2018
  • Meester van de maand oktober 2018
  • Juf van de maand september 2018
  • Juf van de maand juli 2018
  • Juf van de maand juni 2018
  • Meester van de maand mei 2018
  • Juf van de maand april 2018
  • Meester van de maand maart 2018
  • Leerkracht van de maand - special
  • Meester van de maand januari 2018
  • Juf van de maand december 2017
  • Meester van de maand november 2017
  • Meester van de maand oktober 2017
  • Juf van de maand september 2017
  • Juf van de maand juni 2017
  • Juf van de maand mei 2017
  • Juf van de maand april 2017
  • Juf van de maand maart 2017
  • Juf van de maand februari 2017
  • Meester van de maand januari 2017
  • Leerkracht van de maand is een vaste rubriek op Juf & Meester
    Juf van de maand december 2016
  • Juf van de maand november 2016
  • Meester Wouter Siebers, meester van de maand oktober Juf & Meester
    Meester van de maand oktober 2016
  • Juf Clair als juf van de maand
    Juf van de maand september 2016
  • leerkracht van de maand Bo Juf & Meester
    Juf van de maand juli-augustus
  • Juf van de maand juni 2016, Juf & Meester, juf Linda
    Juf van de maand juni
  • Juf en Meester: juffen van de maand mei: Harja en Rosa
    Juf van de maand mei
  • Juf van de maand maart
  • Juf van de maand februari
  • juf en meester - juf van de maand - elize jong
    Juf van de maand januari
DELEN