Home Juf Floortje Vreselijke dag

Column Juf Floortje

Vreselijke dag
V

Floortje Kroeze (32 jaar) is moeder van Jip (1 jaar) en juf van groep 6 van een basisschool in Weesp. Ze is gek op verse potloodpunten, sinaasappels, mooie voorleesboeken en de verrassende kronkels van het kinderbrein. Vooral het laatste probeert ze te vangen in haar columns.

‘Omdat je juf er niet bij is met haar hoofd. Veeg jij het even weg?’

‘Omdat je juf er niet bij is met haar hoofd. Veeg jij het even weg?’

Het is zo’n dag waarop alles mis gaat. Ik mep de wekker ’s ochtends uit, in de volle overtuiging dat het zondag is. Twintig minuten later schiet ik recht overeind met het besef dat het weekend toch echt voorbij is. Eigenlijk weet ik dan al genoeg. Het wordt zo’n Vreselijke Dag.

Ik haast me naar beneden, spring onder de douche (de shampoo blijkt op), hijs me in de kleren van gisteren, lepel een schaaltje yoghurt naar binnen (drie dikke klodders op mijn zwarte shirtje), poets mijn tanden (nieuwe klodders op mijn zojuist verschoonde shirtje) en spring op de fiets. Drie straten verder realiseer ik me dat ik mijn portemonnee op tafel heb laten liggen. Jammer dan. Geen tijd om om te keren.

Als ik voor de school sta en driftig in al mijn zakken voel, blijken mijn sleutels uiteraard nergens te vinden. Een collega laat me binnen, waarna ik dankbaar richting lokaal ren. Terwijl de computer tergend langzaam opstart, haal ik nog even snel een kop koffie. Die zal ik wel nodig hebben vandaag.
Een paar minuten later komen de eerste kinderen binnen. Met een enigszins trots gevoel sta ik bij de deur: ik ben precies op tijd, dat heb ik toch maar mooi voor elkaar gekregen. Terwijl ik in relatieve rust iedereen een hand geef, merk ik niet dat de kleine, enthousiaste Lotte op me af komt rennen. Ze vliegt me om de hals. De koffie vliegt door het lokaal.

Oké. Geeft niet. Kan gebeuren. Terwijl ik op zoek ga naar een doekje (waarom kan ik dat nergens vinden?) komt een verbaasde Sam op me af. ‘Juf, waarom moeten we dezelfde dingen doen als gisteren?’ Hij wijst naar de dagplanning. Ai, vergeten! Ik duw hem de bordenwisser in de hand: ‘Omdat je juf er niet bij is met haar hoofd. Veeg jij het even weg?’
Het doekje is inmiddels terecht, maar nog voor ik weer bij de koffie ben, word ik aangesproken door een moeder. Ze heeft duidelijk niet in de gaten dat haar timing belabberd is en uit vol overgave haar bezorgdheid over de overblijf – iets met brood en chocoladepasta, maar over haar schouder let ik vooral op de themakast, waar Jayden zojuist tegenaan is gelopen. Alle herfstschatten liggen omver.

Een kwartier later zijn alle ouders de deur uit en daalt de kalmte over me neer. Even ademhalen. Knop om. De rest van de dag zal heus normaal verlopen.
Even lijkt het ook zo te gaan. Tot aan de pauze is er niets te merken van de chaos die mij vanmorgen omringde. Maar dan breekt de hel los. Bij het fruit eten valt de klok van de muur – het glas spat uiteen in duizend stukjes. Zara plast van schrik in haar roze broek. Als Mo, goedbedoeld, wil gaan vegen, blijkt de bezem kwijt. Ik wil helpen zoeken en stap op een grote, weggerolde aardbei. Hou op, hou op!

Het is de druppel. Ik kan het niet meer aan en voel m’n humeur, dat zo z’n best deed om de moed erin te houden, de verkeerde kant op gaan. Ik begin te mopperen en te zeuren. Ik ben chagrijnig en kan alleen nog maar snauwen om deze dag door te komen. Het is oneerlijk, ik weet het, maar ik word genadeloos meegezogen in mijn stemming. Die arme kinderen – ze hebben het zwaar te verduren met hun juf.

Als ik aan het einde van de dag de klas gedag zeg, schaam ik me een beetje. Ik voel me slecht en kruip het liefst meteen mijn bed in. Dan komt Yula naar me toe, stralend en opgewekt. ‘Juf, ik vind je zo lief!’ Ik staar haar aan. Echt? Vandaag?
Ze geeft me een dikke knuffel en dan breekt ook mijn glimlach door. Het is een gave: kinderen kunnen altijd, onverwacht, je bubbel van ellende doorprikken. Simpel, maar zo effectief. Ik ben opgevrolijkt en met een goed gevoel loop ik weer naar binnen. Zo. En nu eerst een lekker kopje thee.

Floortje Kroeze (32 jaar) is moeder van Jip (0 jaar) en al tien jaar gymjuf op een basisschool in Amsterdam. Hoewel ze met veel plezier in de gymzaal staat, was ze ook nieuwsgierig naar het lesgeven in een ‘gewoon lokaal’. Inmiddels heeft zij haar pabo-diploma behaald en staat ze, naast haar gymlessen, twee dagen voor de klas.

Wil jij Juf & Meester ontvangen?

Schrijf je in voor Mijn Malmberg

Schrijf je gratis in voor Mijn Malmberg en vink bij je profielgegevens aan dat je Juf & Meester wilt ontvangen. Het magazine wordt dan twee keer per jaar gratis naar je schooladres gestuurd. Verzenden naar een privéadres is helaas niet mogelijk.

Juf & Meester wordt gratis verstuurd aan leden van MijnMalmberg.nl die minimaal eenmaal per jaar op hun account inloggen.

Meer Juf Floortje

Knutselles: chaotisch en genieten

Juf Floortje gaat weer eens knutselen met de klas.

Breinbreker

Juf Floortje heeft een romantische breinbreker voor haar klas.

Terug in de tijd

Juf Floortje gaat terug in de tijd!

Presentatiekoorts

De leerlingen van juf Floortje houden presentaties!
14,365FansLike
4,606VolgersVolg
5,716VolgersVolg

Mijn Malmberg

Word lid van Mijn Malmberg. Altijd gratis actueel lesmateriaal, direct inzetbaar in de les. Je hoeft alleen de lessen uit te printen en uit te delen. En je krijgt Juf & Meester 2x per jaar bij jou op school!

Zomer

De allerleukste lessuggesties rondom het thema zomer.

Voetbal

De allerleukste lessuggesties rondom het thema voetbal.

Kunst

De allerleukste lessuggesties rondom het thema kunst.

Kinderpraatje: kribbe

Juf: 'Weet iemand wat een kribbe is?' 'Ja juf, het is een soort Maxi-Cosi!'

Leestip: Het officiële Scratch jr. boek

Programmeren is niet alleen bestemd voor nerds en mensen die dol zijn op computers. Elk kind kan het (leren). En elke leerkracht ook.

Virus

In de middag had ik al dertien ouders gebeld met de vraag of ze alsjeblieft hun spugende, poepende of ijlende kind konden komen ophalen.